بیوگرافی محمدحسین اسلامی از شروع فوتبال تا استقلال

بیوگرافی محمدحسین اسلامی

محمدحسین اسلامی متولد ۲۴ فروردین ۱۳۸۰ در اصفهان، فوتبالیست است

فوتبال خود را ۷ سالگی آغاز کرد و در ۱۱ سالگی به آکادمی ذوب آهن رفت و پس از درخشش در بزرگسالان ذوب آهن و تیم ملی امید در ۲۳ سالگی راهی استقلال تهران شد

با ۱۷۵ سانتی متر قد قابلیت بازی در پست های هافبک هجومی و وینگر را داراست و بازیکنط راست پاست

خانواده

محمدحسین اسلامی در خانواده ای ۵ نفره به عنوان فرزند اول در اصفهان به دنیا آمده است، مادرش زهرا محمدی از مربیان فوتسال و فعالان فوتبال بانوان اصفهان می باشد

شروع فوتبال با ذوب آهن

فوتبال خود را از دوران کودکی با حضور در تیم نوژن آغاز کرد و در ۱۱ سالگی به آکادمی ذوب آهن اصفهان ملحق شد

سال ۱۴۰۰ در ۲۰ سالگی توانست به تیم بزرگسالان راه یابد و سال ۱۴۰۳ با اتمام قراردادش از این تیم جدا شد

او در طول سال های حضورش در تیم بزرگسالان ذوب آهن در ۸۰ بازی برای این تیم اصفهانی به میدان رفت و ۸ بار موفق به گشودن دروازه حریفان شد

پیوستن به استقلال

۱۲ تیر ماه سال ۱۴۰۳ در ۲۳ سالگی با قراردادی ۲ ساله به استقلال تهران پیوست

نخستین بازی خود با پیراهن استقلال را برابر شمس آذر انجام داد و موفق شد گل دوم و پیروزی بخش استقلال را در دقایق پایانی با پاس گل رامین رضاییان به ثمر برساند

این بازی در نهایت با برد ۲–۱ استقلا پایان یافت و اسلامی با درخشش در این بازی، بهترین بازیکن زمین لقب گرفت

اسلامی هم اکنون شماره ۸۰ آبی پوشان پایتخت را بر تن می کند و فصل ۰۴-۱۴۰۳ یک قهرمانی جام حذفی را با استقلال کسب کرده است

در تیم ملی امید

نخستین بار سال ۱۴۰۱ در ۲۱ از سوی غلامرضا عنایتی، سرمربی وقت به تیم ملی امید ایران دعوت شد و در مسابقات امید غرب آسیا، مسابقات مقدماتی قهرمانی زیر ۲۳ سال آسیا و بازی های آسیایی هانگژو در مجموع در ۱۱ بازی به میدان رفت و عملکرد بسیار خوبی از خود در این تیم نشان داد

تیم ملی بزرگسالات

او اولین بار آبان ۱۴۰۱ در ۲۰ سالگی از سوی کارلوس کیروش، سرمربی وقت تیم ملی بزرگسالان ایران برای اردوی آمادگی تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۲ دعوت شد

در نهایت اما از لیست نهایی بازیکنان اعزام به جام جهانی بازماند

بار دیگر در اسفند همان سال توسط امیر قلعه نویی به تیم ملی فوتبال بزرگسالان ایران برای بازی های تدارکاتی فراخوانده شد اما تاکنون فرصت بازی برای تیم ملی فوتبال بزرگسالان ایران را به دست نیاورده است

سبک بازی

محمدحسین اسلامی بازیکنی راست پا و تاکتیک پذیر با تکنیک خوب است که حفظ توپ مناسب و توانایی بازیسازی از خصوصیات بارز وی می باشد

قبولی در مدرسه تیزهوشان

مادر؛ محمد حسین علاوه بر اینکه فوتبال بازی می کرد، در درس هم خوب بود و حتی مدرسه تیزهوشان قبول شده بود

زمانی که می خواست کنکور بدهد، وقتی داشتم او را از زیر قرآن رد می کردم، گفتم دلم می خواهد یک دانشگاه خوب قبول شوی که در جواب گفت مامان دعا کن، در تیم بزرگسالان مرا قبول کنند

وقتی دیدم تمام ذهنش روی فوتبال است، به او گفتم بدون استرس سر جلسه کنکور بنشین

از ژیمناستیک تا فوتبال

مادر؛ اولویت من و پدر محمد حسین، ورزش کردن او بود و محمدحسین ابتدا در رشته های دیگری مانند ژیمناستیک فعالیت داشت، ولی علاقه اصلی اس به رشته فوتبال بود

یک بار که همراه عمویش به فروشگاه لوازم ورزشی فروشی در خیابان تختی رفته بودند، محمدحسین با توپی که عمویش برای او هدیه خریده بود، حرکات جالبی انجام داده بود

اتفاقا آقای فروتن، مربی تیم نوژن هم برای خرید در آن فروشگاه حضور داشتند و با استعدادی که از او دیده بود، پیشنهاد کرد به تیم آنها برود

در آن تیم سن محمدحسین از همه کمتر بود، ولی خوشبختانه توانست روند موفقی را پشت سر بگذارد و از ۱۱ سالگی هم به آکادمی باشگاه ذوب آهن پیوست

اهل فوتبال دیدن نبودم

من از بچگی طرفدار استقلال یا پرسپولیس نبودم و هیچ از این تیم ها فرقی برایم نداشتند ولی استقلال را دوست داشتم و پیگیر بازی هایش بودم اما طرفدارش نبودم

یعنی کلا طرفدار هیچ تیم خاصی نبودم چون من اصلا فوتبال نمی دیدم و بیشتر دوست داشتم فوتبال بازی کنم و فوتبال دیدن را دوست نداشت

فکر کنم از جام جهانی ۲۰۱۴ یا ۲۰۱۸ تازه فوتبال دیدن را شروع کردم حتی فوتبال خارجی هم نمی دیدم

باورتان نمیشود لیگ برتر بازی می کردم بعد یک سری بازیکنان را نمی شناختم در این حد، مدام میگفتند این فلان کس است اون فلان است تا اینکه یواش یواش بهتر شدم و الان فوتبال خارجی هم می بینم

ماجرای سیبل

یک سال با حامد نورمحمدی در ذوب آهن هم تیمی بودیم و منم آن موقع سیبل و یک ریش پرفسوری میگذاشتم که او به من می گفت تو با این سیبلت در لیگ معروف هستی و اگر آن را بزنی کسی تو را نمی شناسد

شماره ۸۰

به خاطر اینکه متولد سال ۱۳۸۰ هستم شماره پیراهن ۸۰ را می پوشم هم اینکه این شماره را دوست دارم و هم اینکه میخواهم این شماره یک شماره مطرح شود

پدرم بخاطر من فوتبال می بیند

پدرم فوتبالی نیست و اصلا فوتبال نگاه نمیکرد و بیشتر اهل شناست و الان به خاطر من فوتبال نگاه می کند و زیاد بازیکنان را نمی شناسد و من می نشینم و بازیکنان را به او معرفی میکنم

الگو و تیم مورد علاقه

من الگو و مسیر خاصی ندارم و می گویم هر کسی مسیر خودش را دارد و دوست دارم در یکی دو سال دیگر به اروپا بروم البته بستگی به عملکردم و شرایط دارد ولی هدفم بازی در اروپاست

در بین تیم های خارجی طرفدار رئال مادرید هستم و بازیکن محبوبم امباپه است