بیوگرافی علیرضا طحان زاده از شروع تا تهیه کنندگی

بیوگرافی علیرضا طحان زاده

علیرضا طحان زاده متولد 20 مهر 1374 در یزد، تهیه کننده و فیلمساز است

با بازی در تئاتر مدرسه شروع کرد و در 24 سالگی وارد تهیه کنندگی شد سپس تجربه فیلمسازی را هم بدست آورد و حالا از اهدافش، کشف استعدادها دیده نشده است

خانواده و اصالت

«علیرضا طحان زاده اردکانی» در شهر اردکان یزد و در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد، یک خواهر کوچک تر از خود به نام «ملیکا» و یک برادر به نام «مجتبی» دارد

از یزد تا مشهد

سال 1375 وقتی یکساله بود با خانواده از یزد به مشهد، محله راه آهن نقل مکان کردند و در این شهر رشد کرد و در همان مقطع دبستان بعد از آشنایی با تئاتر، تصمیم گرفت وارد عرصه هنر شود

خودش می گوید تنها حامی من در این مسیر مادرم بوده که همیشه ازم پشتیبانی کرده است

حضور در تئاتر مدرسه

کنار تئاتر مدرسه در برخی ایام تعزیه خوانی هم انجام می‌ داد و از همانجا بود که نقطه عطف زندگی اش پس از روزهای دردناک شروع شد و فهمید این تنها یک علاقه ساده به هنر نیست

حرفه ای در عرصه تهیه کنندگی

اولین بار سال 1398 در قامت تهیه کننده نمایش کمدی «پرواز 737» را با کارگردانی محمدرضا اربایی و حضور چهره هایی چون رابعه اسکویی و سپند امیر سلیمانی به روی صحنه برد

فیلمسازی

بعد از اولین تجربه تهیه کنندگی تصمیم گرفت وارد عرصه فیلمسازی شود که توانست در یکسال چهار فیلم کوتاه و یک فیلم نیمه بلند را در تهران کار کند

فیلم کوتاه مسافر

او در سال 1399 فیلم کوتاه «مسافر» را در شرایط کرونایی در وصف پرستاران و کادر بهداشت و درمان کشور ساخت و به «نرجس خانعلی زاده» اولین شهید سلامت تقدیم کرد

از سینما تا نمایش خانگی

سال 1400 فیلم کوتاه 20 دقیقه ای «هنرمند و گرسنگی» با تهیه کنندگی ایشان و با حضور بازیگرانی چون رضا توکلی، زکیه صیف و رضا نعمتیان در مشهد ساخته شد

او سپس سال 1401 در قامت مدیر تولید و حانشین تهیه کننده در سریال «آسوده باش» حضور داشت که متاسفانه شهرام عبدلی در حین این کار در مشهد به علت عارضه مغزی درگذشت

تهیه کنندگی با شیوه متفاوت

من سعی می‌ کنم به‌ شیوه‌ ای متفاوت در مسیر تهیه کنندگی کار کنم و خدا را شکر تا الان به فکر پول‌ درآوردن از تهیه‌ کنندگی نبودم و امیدوارم در آینده هم این روند تغییر نکند

از 7 سالگی کار کردم

از همان دوران کودکی بعد از ورشکستی پدرم زندگیمان از این رو به آن رو شد و من از 7 سالگی برای کمک به وضیعت معیشت خانواده دور حرم امام رضا (ع) کار می کردم و با سختی بزرگ شدم

فقر را از نزدیک حس کردم و از دل همین مشکلات و نامهربانی های دنیا قد کشیدم

افتخار می کنم بچه پایین شهرم

افتخار میکنم بچه پایین شهر مشهد هستم، بچه های پایین شهر مشهد مرام و معرفت و مردانگی را از هم می آموزند و معقتدم پایین شهر جایی است که انسان بار می آورد، انسان هایی که آینده ای پر از موفقیت برای خود می سازند