افشاگری تکان ‌دهنده از رابطه آلبرت انیشتین با فرزندانش

رابطه آلبرت انیشتین با فرزندانش

رابطه آلبرت انیشتین با سه فرزندش، دور و پیچیده بود؛ رابطه ای که گاهی با تنش، پنهان کاری، تراژدی شخصی و در برخی مواقع با تحسین دوطرفه همراه بود

ازدواج و فرزندان

آلبرت انیشتین، فیزیکدان مشهور جهان، با همسر اولش «میلووا ماریچ» سه فرزند داشت، این دو در سال ۱۸۹۶ وقتی دانشجویان موسسه فناوری فدرال سوئیس در زوریخ بودند آشنا شدند

هر دو ریاضی و فیزیک می خواندند و ماریچ تنها زن این دوره بود و استعداد چشمگیری داشت، دوستی آن ها به رابطه عاشقانه تبدیل شد و در سال ۱۹۰۳ وقتی آلبرت ۲۴ ساله و ماریچ ۲۸ ساله بود ازدواج کردند

آن ها سال ۱۹۰۲ یک سال قبل از ازدواج رسمی، دختری به نام «لیزرل» داشتند؛ تولدی که در شرایطی رسوایی برانگیز رخ داد، جزئیات زندگی او همچنان نامعلوم است و سرنوشتش پس از سال ۱۹۰۳ در پرده ابهام باقی مانده است

فرزند دومشان، «هانس آلبرت» که در سال ۱۹۰۴ به دنیا آمد، بعدها مهندس برجسته هیدرولیک شد

فرزند سومشان، «ادوارد» که در ۱۹۱۰ متولد شد، استعداد فوق العاده ای داشت اما زندگی تراژدی آمیزی را به دلیل بیماری شدید روانی گذراند

هر دو پسر رابطه ای پیچیده و دشوار با پدر مشهورشان داشتند؛ پدری که به گفته ماریچ، نهایتاً علم را بر خانواده اش ترجیح داده بود

۱- لیزرل (دختر انیشتین)

تا سال ۱۹۸۶ و انتشار مجموعه ای از نامه های خصوصی انیشتین، کسی نمی دانست او دختری داشته است

در سری نامه هایی که انیشتین برای نامزدش میلووا می نوشت، از کودکی با نام «لیزرل» یاد می شود. لیزرل در ۲۷ ژانویه ۱۹۰۲ احتمالاً در خانه والدین میلووا در شهر نووی ساد صربستان (که آن زمان بخشی از امپراتوری اتریش-مجارستان بود) به دنیا آمد

او کودکی «نامشروع» بود؛ یعنی خارج از چارچوب ازدواج به دنیا آمد و تولدش حتی از بسیاری از نزدیکان پنهان شد

در مشهورترین «نامه های عاشقانه»، انیشتین با لحنی محبت آمیز او را «لیزرل» خطاب می کند؛ نامی آلمانی که به نوعی بیانگر تردید بازیگوشانه پدر و مادر درباره جنسیت کودک قبل از تولد است

برخی پژوهشگران همچنان متقاعد نشده اند که این نام واقعی دختر بوده باشد

در نامه ای به تاریخ ۴ فوریه ۱۹۰۲، انیشتین با ذوق نوشت: «واقعاً یک دختر شده، همان طور که تو می خواستی. سالمه؟ زیاد گریه می کنه؟»

بعدتر، در ۱۹ سپتامبر ۱۹۰۳ می پرسد: «لیزرل را چطور ثبت کرده ای؟ باید مراقب باشیم بعدها برایش مشکلی پیش نیاید»

در نامه ای دیگر احتمالاً اواخر ۱۹۰۲ یا اوایل ۱۹۰۳ – اشاره شده که لیزرل به مخملک مبتلا شده است؛ بیماری ای که در آن زمان ممکن بود کشنده باشد

سرنوشت لیزرل انیشتین

وقتی لیزرل به دنیا آمد، انیشتین در برنِ سوئیس و کارمند اداره ثبت اختراعات بود، همسرش «میلووا» در صربستان زایمان کرد و بعدها بدون کودک به برن رفت

پس از سال ۱۹۰۳، دیگر هیچ اشاره ای به لیزرل در نامه ها دیده نمی شود و هیچ سند رسمی ای هم درباره او پیدا نشده است، مرگ احتمالی او در کودکی، به ویژه به دلیل مخملک، محتمل ترین نظریه است.

نظریه دیگر این است که شاید به دلیل انگ «نامشروع بودن»، او را به فرزندی داده باشند، اما برای این فرض سند قطعی وجود ندارد.،هیچ نشانه ای وجود ندارد که انیشتین هرگز دخترش را دیده باشد

او و میلووا هرگز وجود لیزرل را در زندگی عمومی خود مطرح نکردند

۲- هانس (پسر اول انیشتین)

هانس آلبرت انیشتین ۱۴ مه ۱۹۰۴ در برن سوئیس متولد شد، او کودکی باهوش و کنجکاو بود و علاقه به موسیقی و علم را از والدینش به ارث برد

بعدها به یکی از متخصصان برجسته جهان در حوزه مهندسی هیدرولیک و بررسی رفتار رودخانه ها تبدیل شد

خانواده در سال ۱۹۱۰ از برن به زوریخ و در ۱۹۱۴ به برلین نقل مکان کردند اما اوضاع در برلین خیلی سریع وخیم شد و چند ماه بعد، هانس آلبرت همراه مادر و برادرش، پس از جدایی والدین، دوباره به زوریخ برگشت

او بعد از تحصیل در زوریخ وارد موسسه فناوری فدرال سوئیس شد، اما برخلاف والدینش رشته مهندسی عمران را انتخاب کرد، پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۲۶ مدتی در صنعت کار کرد و سپس به دانشگاه برگشت و دکترای علوم فنی گرفت

در ۱۹۳۸ همراه خانواده به آمریکا مهاجرت کرد، ابتدا در وزارت کشاورزی آمریکا مشغول شد و بعد به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی رفت و استاد برجسته ای شد

رابطه انیشتین و هانس

با وجود موفقیت های فردی، رابطه هانس آلبرت با پدرش پرتنش بود، او از اینکه انیشتین بخشی از پولی را که طبق حکم دادگاه باید به مادرش می داد پنهان کرده بود، شدیداً خشمگین شد؛ به ویژه با توجه به بیماری برادرش

همچنین انیشتین با ازدواج هانس آلبرت با «فریدا کنشت» در ۱۹۲۷ مخالفت شدیدی کرد و سن او و آنچه «عوامل ارثی نامطلوب» می نامید را دلیل آورد و حتی گفت داشتن فرزند برای این زوج «جنایت» خواهد بود.

انیشتین سال ها بعد، در دهه ۱۹۳۰، با اکراه ازدواج را پذیرفت. رابطه پدر و پسر هرگز صمیمی نشد، اما در سال های پایانی، به احترام و ارتباط دوستانه تبدیل شد

هانس آلبرت در سال ۱۹۷۳ وقتی ۶۹ ساله بود بر اثر سکته قلبی درگذشت

انجمن مهندسان عمران آمریکا در ۱۹۸۸ «جایزه هانس آلبرت انیشتین» را برای تقدیر از دستاوردهای مهندسی هیدرولیک ایجاد کرد

۳- ادوارد (پسر دوم انیشتین)

ادوارد، کوچک ترین فرزند انیشتین، در ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۰ در زوریخ به دنیا آمد، او کودکی ظریف و بیمار بود و به خاطر جثه کوچکش «تِته» (برگرفته از کلمه فرانسوی «پتیت») صدایش می زدند

ادوارد از همان کودکی استعداد درخشانی داشت؛ نوازنده پیانوی قابلی بود، عاشق ادبیات و شعر، و به روانکاوی فروید علاقه پیدا کر

او پدرش را می ستود، اما بعدها به مادر گفت هرگز نتوانسته او را به خاطر ترک خانواده ببخشد

پس از پایان مدرسه، وارد دانشکده پزشکی زوریخ شد تا روانپزشک شود اما در ۱۹۳۰ پس از شکست عشقی و افسردگی شدید، اقدام به خودکشی کرد که ناموفق بود

یک سال بعد، در ۲۱ سالگی، پس از اینکه مادرش ناچار شد وی را بستری کند، بیماری «اسکیزوفرنی» در او تشخیص داده شد

سرنوشت تلخ ادوارد

درمان با شوک درمانی و داروهای خشن آن دوران، توانایی گفتار و کارکرد ذهنی ادوارد را به شدت کاهش داد، مادرش تا زمان مرگ در ۱۹۴۸ از او مراقبت کرد و پس از آن، دوست نزدیکش «کارل زیلیگ» مسئول مراقبت از او شد

پس از تشخیص بیماری، پدرش تنها یک بار به دیدنش رفت، پس از مهاجرت انیشتین به آمریکا در سال ۱۹۳۳، آن دو دیگر هرگز همدیگر را ندیدند

انیشتین هزینه نگهداری او را می پرداخت، اما هرگونه ارتباط را قطع کرد

ادوارد انیشتین در سال ۱۹۶۵ وقتی ۵۵ ساله بود بر اثر سکته در کلینیک بورگهولتسلی زوریخ درگذشت؛ همان جایی که بیشتر عمر بزرگسالی اش را در آن گذرانده بود