سایت فتوکده

فضیلت خوانده سوره انسان از حوریان بهشتی تا قلب

فضیلت خوانده سوره انسان از حوریان بهشتی تا قلب

 

فضیلت خوانده سوره انسان از حوریان بهشتی تا سلامت قلب و خواص خوانده سوره انسان چیست را می خوانید

 

فضیلت خوانده سوره انسان چیست

 

 

هر یک از سوره های قرآن علاوه بر اینکه دارای معنی هستند از برکات و فضیلت های متعددی نیز برخوردارند که در باطن آیات نهفته می باشد

 

خواندن سوره های قرآن و بهره مندی از برکات آنها همواره از سوی ائمه اطهار و معصومین توصیه شده است

 

علت نامگذاری سوره انسان

 

علت نامگذاری این سوره به حضور کلمه «انسان» در آیه اول این سوره برمی گردد و اشاره به این دارد که خدا انسان را از عدم خلق نموده است

 

سوره انسان 31 آیه، 240 کلمه و 1450 حرف دارد و از نام های دیگر آن به «دهر»، «ابرارم و «امشاج» اشاره شده است

 

خواص سوره انسان چیست

خواص سوره انسان برای چی خوبه

 

ترتیب نزول سوره انسان

 

سوره انسان؛ هفتاد و ششمین سوره قرآن محسوب می شود و در جزء 29 قرآن قرار دارد، از نظر ترتیب نزول، نود و هشتمین سوره قرآن محسوب می شود که پس از سوره الرحمن و قبل از سوره طلاق نازل شده است

 

این سوره جزو سوره های مدنی است چون در مدینه بر پیامبر نازل شده است

 

محتوای سوره

 

این سوره درباره آفرینش انسان از نطفه، پاداش نیکوکاران و دلایل اهمیت قرآن و اجرای احکام آن، حاکمیت مشیت الهی و ایثار و بخشش به نیازمندان است

 

همچنین محتوای سوره انسان به خوف از خدا و روز قیامت و اراده انسان برای تغییر از دنیا گرایی به سوی خدا گرایی اشاره دارد

 

شان نزول سوره

 

طبق روایات از امام باقر (ع): امام حسن و امام حسین در کودکی بیمار می شوند و حضرت محمد (ص) زمانی که به عیادت آنها می‌ رود به امام علی می فرماید: اگر برای فرزندان نذر کنید، خداوند به آنها شفا می بخشد

 

امام علی (ع) و همسرش حضرت فاطمه (س) نذر کردند که سه روز، روزه بگیرند

 

در روز اول موقع افطار مسکینی به در خانه آنها آمد و از آنها تقاضای غذا کرد سپس آنها افطاری خود را به وی دادند، در روز دوم و سوم نیز موقع افطار، یتیم و اسیر به در خانه آنها آمدند و تقاضای غذا نمودند سپس آن دو بزرگوار غذای خود را به آنها بخشیدند در حالی که خود تمام روز روزه بودند

 

به همین دلیل این سوره به فداکاری امام علی و حضرت فاطمه اشاره دارد

 

فضیلت خوانده سوره انسان

 

فضائل خواندن سوره انسان

 

پاداش بهشت

 

در حدیثی از پیامبر روایت شده است: کسی که سوره انسان را تلاوت کند پاداشی که خداوند نصیب وی می گرداند شامل بهشت و لباس های بهشتی می باشد

 

در قیامت با نبی اکرم

 

همچنین در حدیثی از امام باقر (ع) روایت شده است: هر کسی که هر صبح پنجشنبه سوره انسان را بخواند در روز قیامت با نبی اکرم (ص) خواهد بود

 

محفوظ ماندن از شر

 

در مورد ثواب خواندن سوره انسان از امام رضا روایت شده است: هر کس در نماز صبح روز دوشنبه و روز پنجشنبه در رکعت اول بعد از سوره حمد، سوره انسان و در رکعت دوم بعد از سوره حمد، سوره غاشیه را بخواند خداوند در این دو روز او را از شر در امان می دارد

 

قوی شدن اراده

 

از جمله فضایل و برکات خواندن سوره انسان می توان به فرموده پیامبر اشاره کرد که: بر خواندن سوره انسان مداومت ورزید چون روح و اراده ضعیف را قوی می سازد

 

بخشیده شدن و آمرزش گناهان

 

امام صادق (ع): من ضامنم برای هر یک از شیعیانم که در نماز صبح روز پنجشنبه سوره انسان را بخواند و اگر در آن شب یا روز بمیرد با امنیت و بدون حساب از گناهانی که انجام داده وارد بهشت می شود و دیوان حسابرسی برای او باز نمی شود و در قبر از او پرسشی نخواهد شد

 

و اگر زنده بود در حفظ و امان الهی است و آفات دنیا از او برداشته می شود و چیزی از جنبنده های زمینی تا پنجشنبه بعد به او آسیبی نمی رساند

 

تزویج با حوریان بهشتی

 

امام صادق علیه السلام نیز فرمودند: هر که سوره انسان را قرائت نماید خداوند او را با تعداد زیادی از حوریان بهشتی تزویج نماید و در سرای باقی با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم خواهد بود

 

برای قلب و تن سلامت

 

از رسول خدا صلی الله علیه و اله وسلم نقل شده است: هر کس بر قرائت سوره انسان مداومت ورزد اگر روحش ضعیف باشد دارای قدرت روحی می شود و اگر این سوره را بنویسند و پس از شستن، آب شسته شده آن را بنوشند برای درد قلب سودمند است و تنش سلامت می یابد و بیماری هایش خوب می شود

 

تقویت روح و قوی شدن اعصاب

 

امام جعفر صادق علیه السلام نیز فرمودند: قرائت سوره انسان موجب تقویت و نیرومندی روح و قوی شدن اعصاب و آرامش یافتن اضطراب مفید است و اگر کسی که در قرائت آن ضعیف است و نمی تواند آن را بخواند این سوره را بنویسد و پس از شستن آب آن را بنوشد از ضعف نفس جلوگیری می کند و نتیجه بخش است

 

متن و ترجمه سوره القدر

 

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

 

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

 

هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنسَانِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْئًا مَّذْكُورًا﴿١﴾

 

آیا بر انسان زمانی از روزگار گذشت که چیزی در خور ذکر نبود؟ (۱)

 

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ﴿٢﴾

 

ما انسان را از نطفه آمیخته و مختلطی [از مواد و عناصر] آفریدیم و او را از حالتی به حالتی و شکلی به شکلی [از نطفه به علقه، از علقه به مضغه، از مضغه به استخوان تا طفلی کامل] درآوردیم، پس او را شنوا و بینا قرار دادیم. (۲)

 

إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا ﴿٣﴾

 

ما راه را به او نشان دادیم یا سپاس گزار خواهد بود یا ناسپاس. (۳)

 

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا ﴿٤﴾

 

ما برای کافران زنجیرها و بندها و آتش فروزان آماده کرده ایم. (۴)

 

إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا ﴿٥﴾

 

همانا نیکان همواره از جامی می نوشند که نوشیدنی اش آمیخته به کافور [آن ماده سرد، سپید و معطر] است. (۵)

 

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا ﴿٦﴾

 

آن جام از چشمه ای است که همواره بندگان خدا از آن می نوشند و آن را به دلخواهشان هرگونه که بخواهند جاری می نمایند. (۶)

 

يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا ﴿٧﴾

 

[همانان که] همواره نذرشان را وفا می کنند، و از روزی که آسیب و گزندش گسترده است، می ترسند، (۷)

 

وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا ﴿٨﴾

 

و غذا را در عین دوست داشتنش، به مسکین و یتیم و اسیر انفاق می کنند. (۸)

 

إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا ﴿٩﴾

 

[و می گویند:] ما شما را فقط برای خشنودی خدا اطعام می کنیم و انتظار هیچ پاداش و سپاسی را از شما نداریم. (۹)

 

إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا ﴿١٠﴾

 

ما از پروردگارمان در روزی که روز عبوس و بسیار هولناکی است می ترسیم. (۱۰)

 

فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا ﴿١١﴾

 

پس خدا نگه دار آنان از آسیب و گزند آن روز است و شادابی و شادمانی به آنان عطا می کند. (۱۱)

 

وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا ﴿١٢﴾

 

و آنان را برای اینکه [در برابر تکالیف دینی و حوادث روزگار] شکیبایی ورزیدند، بهشتی [عنبرسرشت] و لباسی ابریشمین پاداش می دهد. (۱۲)

 

مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۖ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا ﴿١٣﴾

 

در آنجا بر تخت ها تکیه می زنند، در حالی که آفتابی [که از گرمایش ناراحت شوند] و سرمایی [که از سختی اش به زحمت افتند] نمی بینند، (۱۳)

 

وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا ﴿١٤﴾

 

و سایه های درختان به آنان نزدیک و میوه هایش به آسانی در دسترس است، (۱۴)

 

وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا ﴿١٥﴾

 

و ظرف هایی از نقره فام، و قدح هایی بلورین [که پر از غذا و نوشیدنی است] پیرامون آنان می گردانند؛ (۱۵)

 

قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا ﴿١٦﴾

 

جام هایی از نقره که آنها را به اندازه مناسب اندازه گیری کرده اند، (۱۶)

 

وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا ﴿١٧﴾

 

و در آنجا جامی که نوشیدنی اش آمیخته به زنجبیل است، به آنان می نوشانند، (۱۷)

 

عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا ﴿١٨﴾

 

از چشمه ای در آنجا که «سلسبیل» نامیده شود، (۱۸)

 

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا ﴿١٩﴾

 

و پیرامونشان نوجوانانی جاودانی [برای پذیرایی از آنان] می گردند، که چون آنان را ببینی پنداری مرواریدی پراکنده اند، (۱۹)

 

وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا ﴿٢٠﴾

 

و چون آنجا را ببینی، نعمتی فراوان و کشوری بزرگ بینی، (۲۰)

 

عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ ۖ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا ﴿٢١﴾

 

بر اندامشان جامه هایی از حریر نازک و سبز رنگ و دیبای ستبر است و با دستبندهایی از نقره آراسته شده اند، و پروردگارشان باده طهور به آنان می نوشاند. (۲۱)

 

إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا ﴿٢٢﴾

 

[به آنان گوید:] یقیناً این [نعمت ها] پاداش شماست و تلاشتان مقبول افتاده است؛ (۲۲)

 

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا ﴿٢٣﴾

 

به راستی ما قرآن را به تدریج بر تو نازل کردیم؛ (۲۳)

 

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا ﴿٢٤﴾

 

پس در برابر فرمان پروردگارت شکیبا باش، و از هیچ گنهکار یا کافری از آنان اطاعت مکن، (۲۴)

 

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ﴿٢٥﴾

 

و صبح و شام نام پروردگارت را یاد کن. (۲۵)

 

وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا ﴿٢٦﴾

 

و پاره ای از شب را سر به سجده گذار، و او را در شب طولانی تسبیح گوی. (۲۶)

 

إِنَّ هَٰؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا ﴿٢٧﴾

 

بی تردید اینان [که گنهکار و ناسپاس اند] دنیای زودگذر را دوست دارند [و فقط برای به دست آوردن آن می کوشند] و روز هولناک و سختی را که پیش رو دارند وامی گذارند. (۲۷)

 

نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا ﴿٢٨﴾

 

ما آنان را آفریدیم و مفاصلشان را [با رشته های اعصاب و عضلات] محکم و استوار کردیم، و هرگاه بخواهیم [آنان را نابود می کنیم و] امثال و نظایرشان را [که مطیع و فرمانبردارند] به جای آنان قرار می دهیم. (۲۸)

 

إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا ﴿٢٩﴾

 

همانا این [آیات قرآن] تذکر و هشداری است؛ پس هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش [با تکیه بر این آیات] برگزیند، (۲۹)

 

وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿٣٠﴾

 

و تا خدا نخواهد، نخواهید خواست؛ یقیناً خدا همواره دانا و حکیم است. (۳۰)

 

يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ ۚ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿٣١﴾

 

هر کس را بخواهد در رحمتش درآورد و برای ستمکاران عذابی دردناک آماده کرده است. (۳۱)

این مطلب کامل بود ؟ 6 0

مطالب پیشنهادی
نظــرات کاربران