بیوگرافی سعید کریم آذر از شروع فوتبال تا تراکتور

بیوگرافی سعید کریم آذر

سعید کریم آذر متولد ۷ خرداد ۱۳۸۱ در تبریز، بازیکن فوتبال است

فوق دیپلم رشته تربیت بدنی می باشد که فوتبال را از ۸ سالگی شروع کرد و در ۱۸ سالگی به آکادمی تیم تراکتور راه یافت و در ادامه موفق به پوشیدن پیراهن بزرگسالان این تیم شد

با ۱۷۶ سانتی متر قد قابلیت بازی در پست های دفاع چپ، وینگر چپ و مهاجم را دارد و پای تخصصی اش چپ می باشد

آغاز حرفه ای فوتبال

فوتبال حرفه ای خود را سال ۱۳۸۹ در ۸ سالگی با بازی در مدرسه فوتبال شاهد تبریز زیر نظر آقای غلام رضا دشن شروع کرد و تا سال ۱۳۹۳ در این مدرسه فوتبال بازی کرد

انتقال به آکادمی ملی پوشان تبریز

سال ۱۳۹۳ در ۱۲ سالگی جهت ادامه فوتبال خود به آکادمی ملی پوشان تبریز منتقل شد و تا سال ۱۳۹۹ در پایه های این تیم حضور داشت

در تراکتورسازی

سال ۱۳۹۹ در ۱۸ سالگی مورد توجه استعدادیاب های تیم تراکتورسازی تبریز قرار گرفت و به آکادمی این تیم ملحق شد و سال ۱۴۰۰ هم در ۱۹ سالگی به تیم اصلی اضافه شد

بازی ملی

نخستین بار در دوران کودکی به تیم ملی زیر ۱۳ ساله های ایران دعوت شد

همچنین سابقه حضور در اردوی تیم ملی نوجوانان و جوانان ایران را در کارنامه خود دارد ولی تاکنون موفق به پوشیدن پیراهن تیم ملی بزرگسالان ایران نشده است

سبک بازی

سعید کریم آذر بازیکنی چپ پا و تاکتیک پذیر بوده و دوندگی زیاد، پوشش های مناسب و حضور موثر در دفاع و حمله از خصوصیات بارز وی می باشد

پدرم مخالف بود

از کودکی علاقه زیادی به فوتبال داشتم و با اینکه پدرم مخالف بود اما دایی ام با توجه به این علاقه مرا به مدرسه فوتبال برد و ثبت نام کردم

پدرم نمی دانست که به مدرسه فوتبال می روم و به تدریج متوجه این موضوع شد، مربیانم او را قانع کردند که بازیکن با استعدادی هستم و کم کم دل او را به دست آوردم

پست مورد علاقه

دفاع چپ، پست مورد علاقه من است و در این پست خیلی راحت هستم

از همان دوران کودکی همه به من می گفتند که دفاع چپ بازی کنم که چرخ روزگار بالاخره مرا در این پست قرار داد

تراکتور می باخت نمی خوابیدم

من خودم از کودکی طرفدار تراکتور هستم و الان که در این تیم بازی می کنم، می دانم که مسئولیت بسیار سنگینی در برابر هواداران دارم

خودم زمانی که تیم نتیجه نمی گرفت شب ها از شدت ناراحتی نمی توانستم بخوابم و این فضا را لمس کرده ام، تراکتور عشق مردم آذربایجان و تورک زبانان است و از بُعد طرفداری نظیر ندارد

شعارهای مورد علاقه

همخوانی شعار «سن چاغیرسان گلرم من، سن یاشا آذربایجان؛ عیبی یوخدی اولرم من، سن یاشا آذربایجان…» (تو صدا کنی من میام، تو زنده باش آذربایجان؛ عیبی ندارد من می میرم، تو زنده باش آذربایجان) در ورزشگاه لذت خاصی دارد و با تمام وجودم عاشق این شعار هست

«ای تراکتور چَح قاباغا گل ایستیروخ» (ای تراکتور بکش جلو گل می خوایم) هم یک شعار انگیزشی است که خیلی دوست دارم

شعار «بیر ایکی اوچ» (یک دو سه) خیلی متفاوت است این شعار را که از سکوها می شنوم تمام موهای بدنم سیخ می شود.خیلی دوست دارم که خودم این شعار را لیدری کنم

الگو و تیم مورد علاقه

زیاد اهل فوتبال خارجی نیستم و حتی فینال جام جهانی یا لیگ قهرمانان باشد شاید یک نیمه آن را تماشا کنم! ریکاردو کوارشما، روبرتو کارلوس و پائولو مالدینی بازیکنان مورد علاقه من از زمان کودکی هستند

مالدینی الگوی من است و خیلی دوست دارم که مثل این بازیکن شوم از بازیکنان فعلی کسی را آنطور که باید و شاید دنبال نمی کنم و در بین تیم های خارجی طرفدار رئال مادرید هستم

بازیکن ایرانی مورد علاقه ام نیز که بازنشسته شده، محمد ابراهیمی است؛ بازی او را خیلی دوست داشتم. واقعاً «اف ۱۴» بود!

از درس بیزارم

من در رشته تربیت بدنی مدرک کاردانی دارم. باید بگویم از درس و درس خواندن متنفر هستم. اصلاً نمی خواهم به آن فضا نزدیک شوم تا این حد!

جان به لب کردن همسایه ها

در بچگی شیشه نشکسته ام ولی همسایه ها را جان به لب کرده بودیم و در اکثر اوقات از فوتبال بازی کردن ما در کوچه حسابی شاکی بودند

زندگی حرفه ای دارم

شخصاً سعی می کنم همیشه رفتار کاملاً حرفه ای داشته باشم علاوه بر اینکه زود خوابیده و به موقع بیدار می شوم؛ تمرینات اختصاصی را هم با صلاحدید سرمربی تیم، انجام می دهم

تمامی دغدغه ام، پیشرفت خودم از نظر فوتبال و خوشبختی و آسایش خانواده ام است

سرباز تراکتورم

من سرباز تراکتور هستم و فرقی ندارد در چه پستی بازی کنم

خوشحالم که می توانم در شش پست بازی کنم و هیچوقت نمیگویم که دوست دارم دفاع چپ باشم یا مهاجم هرجا سرمربی صلاح بدانند بازی خواهم کرد

تمام توانم را برای تراکتور خواهم گذاشت و دوست دارم در هر پستی که تیم نیاز دارد، کمک کنم، بازیکن حرفه ای باید سرباز تیمش باشد و هرجا که نیاز باشد و سرمربی بگوید، به میدان برود

بردیف مرا پسندید

آقای بردیف بازی مرا می پسندیدند حتی پس از اینکه به روسیه برگشتند به من پیشنهاد دادند که به تیم سوچی بروم ولی شرایطم ایجاب می کرد که در تراکتور بمانم