بیوگرافی رضا ژیان و همسرش شراره درشتی با علت فوت
بیوگرافی رضا ژیان
رضا ژیان متولد 20 شهریور 1328 در زنجان بازیگر، کارگردان و نمایش نامه نویس بود
کار بازیگری را از دبیرستان با تئاتر شروع کرد و در ۲۰ سالگی وارد تلویزیون ملی شد، بعد انقلاب مهاجرت کرد اما پس از بازگشت با «عاقبت نقد فروشی، عاقبت نسیه فروشی» به شهرت رسید
خانواده
رضا ژیان در شهرستان زنجان به دنیا آمده است و برادری به نام محمدرضا دارد که او نیز قبل از انقلاب در عرصه بازیگر تئاتر حضور فعالی داشت
شروع با دوبله تا تئاتر
هفت ساله بود که به پیشنهاد یکی از آشناهایشان که در حوزه دوبله فعال بود، وارد این حرفه شد و به جای بچه ها در فیلم های سینمایی صحبت می کرد
همین فعالیت باعث شد به کارهای هنری و به خصوص بازیگری علاقه مند شود، سپس به کانون پرورشی رفت و در مدرسه هم همراه برادرش نمایش اجرا می کرد
بعدها به کارگاه نمایش رفت و در آنجا بازیگری را ادامه داد، آتیلا پسیانی هم عضو همین کارگاه بود، اما حمید جبلی در کانون فعالیت می کرد
حرفه ای در روی صحنه
سال ۱۳۴۷ در ۱۹ سالگی با بازی در تله تئاتر «روز مقدس» که فیلمبرداری و پخش می شود، وارد قاب جادویی شد و همان سال در سریال «سرزمین افتخار»بازی کرد
او سپس در سریال حرف تو حرف (۱۳۵۰) و تله تئاتر گلدونه خانم (۱۳۵۴) نقش آفرینی نمود و سال 1355 در فیلم «پسر ایران از مادرش بی خبر است» بازی کرد
بعد از انقلاب
بعد از وقع انقلاب اسلامی سال ۱۳۶۱ در ۳۳ سالگی با تله تئاتر “به دنبال سیمرغ” به عرصه کار هنری بازگشت و همین سال در سریال «محله برو بیا» هنرنمایی کرد
او سپس در سریال های دیگری چون داستان ریاضی دانان (۱۳۶۲)، محله بهداشت (۱۳۶۳) و لطائف الطوائف (۱۳۶۴) به ایفای نقش پرداخت
کارگردانی
سال ۱۳۶۰ در ۳۲ سالگی نخستین تجربه کارگردانی خود را در تلویزیون با سریال «مثل آباد» به عنوان بازیگر کارگردان و با اکبر عبدی و حمید جبلی کسب نمود
مهاجرت به آمریکا تا بازگشت
سال ۱۳۶۴ در ۳۶ سالگی به دلیل تحولات سال های آغازین انقلاب و بی نتیجه ماندن بعضی از طرح هایش در تلویزیون تصمیم گرفت به آمریکا مهاجرت کند
او در آمریکا “کارگاه تئاتر تهران” را تشکیل داد و چند نمایش نامه را هم اجرا کرد تا اینکه با اصرار خانواده در سال 1374 به ایران بازگشت
شهرت
سال ۱۳۷۷ بعد از بازگشت به ایران سریال «عاقبت نقد فروشی، عاقبت نسیه فروشی» را به عنوان بازیگر و کارگردان کار کرد که بسیار مورد توجه قرار گرفت
آخرین کار وی در زمینه کارگردانی سریال «سلام کوچولو» برای برنامه کودک و نوجوان با همکاری خانم سیما ایلخان می باشد
ازدواج اول
رضا ژیان ابتدا با «زویا زاکاریان» ترانه سرا و نمایشنامه نویس ارمنی تبار ایرانی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج پسری به نام آرتین می باشد
این زوج بعد از بازگشت از آمریکا، تصمیم گرفتند از هم جدا شوند
ازدواج دوم
اوایل دهه هشتاد برای بار دوم با خانم شراره درشتی بازیگر ایرانی که ۲۶ سال با یکدیگر اختلاف سنی داشتند ازدواج کرد، خانم درشتی حالا ساکن کشور سوئیس می باشد
آخرین کار
سری سوم سریال طنز “زیر آسمان شهر” در سال ۱۳۸۱ به کارگردانی مهران غفوریان آخرین سریال کار شده وی برای تلویزیون جمهوری اسلامی ایران می باشد
او همچنین در همین سال آخر بازیگری خود را در سینما با فیلم “عشق فیلم” انجام داد
درگذشت
رضا ژیان در ۲۷ بهمن ۱۳۸۱ در ۵۳ سالگی در حالی که مشغول بازی در سریال زیر آسمان شهر بود بر اثر آب آوردن ریه هایش در بیمارستان شهریار تهران دار فانی را وداع گفت، پیکر وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا دفن شده است
اکبر عبدی، رضا ژیان معلمم بود
اکبر عبدی؛ «من همواره درباره مرحوم رضا ژیان گفته ام که او برای من حکم استادی و معلمی را دارد، وی در شرایطی که بنده به کار صنعت بازگشته بودم، دو بار به سراغم آمد و مرا وارد پروژه جدیدش کرد که بتوانم در خدمت او، حمید جبلی و سایر دوستان باشم، به همین جهت همواره او را یک معلم صد در صد خوب می دانم و به روحش درود می فرستم
سینما
- عشق فیلم – ۱۳۸۱
- مسافر ری – ۱۳۷۹
- دارا و ندار – ۱۳۷۸
- مومیایی ۳ – ۱۳۷۸
- عشق بدون مرز – ۱۳۷۷
- مرد عوضی – ۱۳۷۷
- پول – ۱۳۷۷
- آتش در زمستان – ۱۳۶۴
- سیاه راه – ۱۳۶۳
- رسول پسر ابوالقاسم – ۱۳۶۰
- چوپانان کویر – ۱۳۵۹
- پسر ایران از مادرش بی خبر است – ۱۳۵۵
سریال تلویزیونی
- زیر آسمان شهر – ۱۳۸۱ (سری سوم)
- خانه پدری – ۱۳۸۰
- همسایه ها – ۱۳۷۹
- مسافر ری – ۱۳۷۹
- معجزه ازدواج – ۱۳۷۹
- آغوش های خالی – ۱۳۷۸
- سلام کوچولو – ۱۳۷۸–۱۳۷۷
- زیر بازارچه – ۱۳۷۸–۱۳۷۷
- آژانس دوستی – ۱۳۷۸–۱۳۷۵
- همشاگردی ها – ۱۳۷۷
- عاقبت نقدفروشی، عاقبت نسیهفروشی – ۱۳۷۷
- تهران ۱۱–۵۹۵ ج ۴۸ – ۱۳۷۶–۱۳۷۵
- پرده عجایب – ۱۳۷۴
- طنزآوران جهان – ۱۳۶۴
- لطائف الطوائف – ۱۳۶۴
- اندر لطائف روزگار – ۱۳۶۴
- محله بهداشت – ۱۳۶۳
- داستان ریاضیدانان – ۱۳۶۲
- محله برو بیا – ۱۳۶۱
- مثلآباد – ۱۳۶۰
- تله تئاتر «به دنبال سیمرغ» – ۱۳۶۱
- تله تئاتر «گلدونه خانم» – ۱۳۵۴
- حرف تو حرف – ۱۳۵۰
- سرزمین افتخار – ۱۳۴۷
- تله تئاتر «روز مقدس» – ۱۳۴۷
