بیوگرافی نوری بیلگه جیلان و همسرش از جشنواره کن تا فجر

بیوگرافی نوری بیلگه جیلان

نوری بیلگه جیلان متولد ۲۶ ژانویه ۱۹۵۹ در ترکیه، کارگردان، فیلمنامه نویس و تهیه کننده است

فارغ التحصیل رشته هنرهای زیبایی از دانشگاه معمار سینان بوده که از ۳۶ سالگی فعالیت حرفه ای خود را شروع کرد و با فیلم خواب زمستانی (Kış Uykusu) به عنوان کارگردان حسابی درخشید

خانواده و اصالت

نوری بیلگه جیلان (Nuri Bilge Ceylan) روز ۶ بهمن ۱۳۳۷ در منطقه «باکرکوی» استانبول به دنیا آمده است، پدرش محمد امین مهندس کشاورز بوده و مادرش فاطما است و یک خواهر به نام امینه دارد

تحصیلات

تحصیلات ابتدایی خود را در ینیجه و تحصیلات متوسطه و دبیرستان را در استانبول به پایان رساند و سپس در رشته مهندسی برق از دانشگاه بوغازیچی فارغ التحصیل شد

او همچنین به مدت دو سال در رشته هنرهای زیبایی در دانشگاه معمارسینان تحصیل کرد

فعالیت عکاسی

در طول تحصیل در دانشگاه بوغازیچی، با پیوستن به باشگاه های عکاسی دانشگاه (BÜFOK)، کوهنوردی و غارنوردی به فعالیت های طبیعت گردی علاقه مند شد و باعث ورود او به عرصه ی عکاسی شد

در سال ۱۹۸۲، در شماره «جوانان در عکاسی ترکیه» مجله Milliyet Sanat معرفی شد و در دهه ۱۹۸۰ ، برخی از نمونه کارهای او در مجلات فرهنگی و هنری مانند Gergedan منتشر شد

در سال ۱۹۸۹، مجموعه عکاسی او با عنوان Çıplak ve Deniz در مسابقه ای که توسط کداک برگزار شد، برای اولین بار انتخاب شد و حق نمایندگی ترکیه در یک مسابقه بین المللی را به دست آورد

بازیگری

سال ۱۹۹۳ در ۳۴ سالگی اولین بار در فیلم کوتاه (Seviyorum Ergo Sum) به کارگردانی مهمت ییلماز به عنوان بازیگر جلوی دوربین رفت

کارگردانی و فیلمنامه نویسی

سال ۱۹۹۵ در ۳۶ سالگی اولین بار با فیلم کوتاه پیله (Koza) وارد کارگردانی و فیلمنامه نویسی شد اوا سپس فیلم های شهر (Kasaba) و ابرهای مه (Mayıs Sıkıntısı) را کارگردانی و نویسندگی کرد

سال ۲۰۰۲ با کارگردانی فیلم دوردست (Uzak) توانست در بخش مسابقه پنجاه و ششمین جشنواره فیلم کن جایزه بزرگ هیئت داوران (گرند پریکس) را از آن خود کرد

پس از آن سال ۲۰۰۶ با فیلم اقلیم ها (İklimler) به عنوان بازیگر و کارگردان فعالیت خود را ادامه داد

شهرت

سال ۲۰۰۸ با ساخت فیلم های سه میمون (Üç Maymun) جایزه «بهترین کارگردان» کن را از آن خود کرد و سال ۲۰۱۱ با ساخت فیلم روزی روزگاری در آناتولی (Bir Zamanlar Anadolu’da) حسابی مطرح شد

سال ۲۰۱۴ با کارگردانی فیلم خواب زمستانی (Kış Uykusu) حسابی درخشید و با این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۴ برنده نخل طلا شد و به دومین فیلم ترکی در تاریخ سینما تبدیل شد

او همچنین فیلم های درخت گلابی وحشی (Ahlat Ağacı) و روی گیاهان خشک (Kuru Otlar Üstüne) را ساخت و فیلم نامه نویسی کرد

الگو از کارگردان های بزرگ

رویکرد سینمایی جیلان تحت تأثیر استادانی مانند تئودوروس آنجلپولوس آنتون چخوف، داستایوفسکی، آندری تارکوفسکی و اینگمار برگمان بوده است

ازدواج

نوری بیلگه جیلان سال ۲۰۰۳ در ۴۴ سالگی با «ابرو جیلان» بازیگر ترکی ازدواج کرد و ثمره ی این ازدواج دو فرزند است

عکس نوری بیلگه جیلان و همسرش

ویژگی فیلم های نوری بیلگه

فیلم های او زبانی روایی دارند که بر برداشت های بلند، دیالوگ های عمیق و تحلیل درونی زندگی روستایی متمرکز است و همچنین هنرمندی است که عملاً به تنهایی فیلم های خود را شکل می دهد و به طور فعال در فیلمبرداری، تدوین و فیلمنامه مشارکت دارد

رویا

من جز افرادی هستم که رویا های زیادی دارم و می خواهم به تک تک رویاهام دست پیدا کنم و من بیشتر اوقات زندگی ام را به شکل یک رویا می بینم و رویاهایم به نظرم خیلی واقعی هستند

نگرش در مورد هدایت بازیگران

دوست ندارم در مورد نقش هایشان با آنها بحث کنم، ترجیح می دهم آنها را راهنمایی کنم و به نظرم دادن اطلاعات بیش از حد به آنها مانع کارشان می شود

من در ابتدا، اجازه می دهم نظرات خود را ارائه دهند، سپس در صورت لزوم آنها را اصلاح و هدایت می کنم

انتخاب بازیگر

در انتخاب بازیگر به صورت استراتژیک عمل میکنم و در ابتدا با طرف مقابل صحبت می کنم و می بینم که چه واکنشی نشان می دهد و سپس اگر کارمان به جای خوبی پیش رفت طرف مقابل را انتخاب می کنم و به نظرم انتخاب بازیگر چیز بسیار مرموزی است و این مهم ترین چیز برای یک کارگردان است

دعوت به داوری جشنواره فجر

نوری بیلگه جیلان برای جشنواره فیلم جهانی فجر ۱۴۰۴ به عنوان یکی از سرمایه های سینمای جهان در مقام رئیس هیات داوران چهل وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر توسط ایران دعوت شد

درخواست ها برای تحریم ایران

به نظرم جشنواره فیلم فجر ایران حداقل ۴۰ سال است که برگزار می شود و من هم مثل بسیاری از فیلمسازان، بارها اینجا بوده ام و معتقدم تحریم یک جشنواره قطعاً می تواند به عنوان نوعی مقاومت تلقی شود

اما محروم کردن مردمی که در آنجا زندگی می کنند از فیلم یا چنین گردهمایی هایی، صرف نظر از دلیل آن، برای آنها مانند مجازات است و این به نظر من درست نیست و معتقدم فرهنگ و هنر بالاتر از سیاست است

فرهنگ بسیار فراتر از سیاست است

معتقدم اگر جشنواره ها و هنردوستانی که در آنها زندگی می کنند را مجبور کنیم بار گناهان دولت ها را به دوش بکشند، جشنواره های بسیار کمی در جهان باقی می مانند که از تحریم ها معاف باشند

به نظرم این جشنواره ها باید به عنوان راهی برای فراتر رفتن از مرزهایی که رژیم های سیاسی بین مردم ایجاد می کنند و تأیید فرهنگ و هنر به عنوان چیزی فراتر از سیاست دیده شود

نگرش در مورد فیلم و سینمای ایران

ایران جامعه ای پویا است و سینمای قابل توجهی دارد که من از آن بسیار آموخته ام و فیلمسازانی که در ایران زندگی می کنند، که فارغ از اینکه شرایطشان چقدر دشوار و پیچیده باشد، همچنان تلاش می کنند فیلم بسازند و به دنبال راهی برای پیشروی اند و بیش از دیگران به امید و گردهمایی هایی از این دست نیاز دارند