متن تسلیت شهادت امام رضا (ع) ۱۴۰۴ با جملات کوتاه

متن تسلیت شهادت امام رضا (ع)

شب شهادت مولای مهرپرور ماست

کسی که سایه لطفش پناهِ کشور ماست

شب شهادت هشتم امام معصوم است

که آستانه او قبله گاه باور ماست

شهادت امام رضا (علیه السلام) تسلیت باد

انگور می دهند که قربانی ات کنند

لازم نکرده دعوت مهمانی ات کنند

صدها رواق در جگرت زهر باز کرد

می خواستند آینه بندانی ات کنند

شهادت امام رضا (ع) تسلیت

آمد از راه و کشیده است عبا را به سرش

وای از سینه سوزان و دل شعله ورش

همچو شمعی که بسوزد ز شرر آب شود

آب کرد آتش آن زهر ز پا تا به سرش

ای همه دل ها، حرمت یا رضا

خلق خدا و کرمت یا رضا

جنّ و بشر، حور و ملک می برند

سجده به خاک حرمت یا رضا

هر که روی معرفت زیارت رضا کند

ز نعمت زیارتش زیارت خدا کند

ببین مقام زائرش که از طواف قبر

ثواب صد هزار حج خدا به اوعطاکند

شهادت امام رضا (ع) تسلیت باد

خواهی اگر ای دل که شود مشکلت آسان

در برزخ و در حشر نباشی تو هراسان

بگشای به درگاه رضا دست گدایی

بنشین به در خانه ی سلطان خراسان

شهادت اقا امام هشتم تسلیت

قامت سرو در آن کوچه بهم ریخته بود

زهر انگار ز سر تا به قدم ریخته بود

هر قدم، زیر لبش نالهٔ یا زهرا داشت

دردها بود که بر زانوی خَم ریخته بود

با زمین خوردنت امروز زمین خورد زمین

آسمان خورد زمین عرش برین خورد زمین

وسط کوچه همینکه بدنت لرزه گرفت

ناگهان بال و پر روح الامین خورد زمین

خادمت پشت در قصر خبر می خواهد

از شب مبهم این فتنه سحر می خواهد

کاش آن خوشه مسموم زبانش می گفت:

لب شیرین تو انگور مگر می خواهد؟

زهر کاری شده و شعله به پیکر اُفتاد

لاله ای خشک شد و سوخت و پرپر اُفتاد

چقدر سخت شده تا که به حُجره برسد

تا درِ خانه یِ خود رفت و مکرر اُفتاد

کوثر اشک من از ساغر و پیمانهٔ توست

دل آتش زده ام، شمع عزاخانه تـوست

جگر سوخته، خاکستر پروانه تـوست

شعله های دلم از آه غریبـانه تـوست

کار تو، همه مهر و وفا بود، رضا جان

پاداش تو، کی زهر جفا بود، رضا جان

آن لحظه که پرپر زدی و آه کشیدی

معصوم؟ مظلومه، کجا بود رضا جان

تیزی شمشیر هم تسلیم ابرو می شود

شیر هم در پای چشمان تو آهو می شود

نیست فرقی بین رب و عبدِ عین رب شده

گاه ذکرم یا رضا و گاه یا هو می شود

یا علی موسی الرضا کشته نگاتم من

پا بذار روی چشمام بندۀ چشاتم من

توی رویا تو بیداری ، هوای نوکرُ داری

حرمت ما رُ می یاری آقا

آقا می دونی که عمریه نوکرم

وعده دادی بیا آقا بالاسرم

از این مصیبت هر دلی پر شرر شد

که ثامن الائمه پاره جگر شد

فاطمه گریان این غم عظمی

واویلا واویلا آه و واویلا

عاقبت از زهر مأمون، پاره شد قلب رضا

در میان حجرۀ در بسته، می زد دست و پا

گه، جوادش را، گهی معصومه، را می زد صدا

داغ او تا صبح محشر، بر دل سوزان ماست

شهادت امام رضا (علیه السلام) تسلیت باد

بیا از مدینه ای نور چشمان ترم

بین که از زهر جفا پاره شد این جگرم

چشم من مانده به در کجایی ای جواد من

ای عزیز دل من بیا برس به داد من

شهادت امام رضا (ع) تسلیت باد

تمام زهر کین در من اثر کرد

هلالی چهره ی قرص قمر کرد

و دشمن با همین زهر ستمگر

تو گویی خنجری در این جگر کرد

من دست خالی آمدم ، دست من و دامان تو

سرتا به پا درد و غمم، درد من و درمان تو

تو هر چه خوبی من بدم ، بیهوده بر هر در زدم

آخر به این در آمدم ،باشم کنار خوان تو

کسی قدم به حرم بی مدد نخواهد زد

دم از صفات رضا بی احد نخواهد زد

گدای کوی رضا شو که این امام رئوف

به سینه احدی دست رد نخواهد زد

شهادت امام رضا (ع) تسلیت باد

ای غریب خراسان سیدی یا رضاجان

داغ تو بر دل ما چشم ما بر تو گریان

سینه ات پر شراره دیده ات پر ستاره

هم غمت بی شماره هم جگر پاره پاره

شهادت امام رضا (ع) تسلیت باد

جز به دیدار حریمت دگرم مرهم نیست

هیچ کس غیر شما بر دل من محرم نیست

شهر جدت که مرا راه ندادند اما

بپذیرم؛ به خدا حج فقیران کم نیست

این جاست که هر دلبر و دلداده بیاید

هم شخص گرفتار هم آزاده بیاید

در این حرم قدس که باغی ز بهشت است

هرکس به توّلای تو دل داده بیاید

افتاده ای بر روی خاک و پر نداری

جز دیده ی تر مونسی دیگر نداری

آنقدر غربت می چکد از جسمت آقا

ناخواسته می گویمت مادر نداری

ای آنکه تو در غربت سر به گریبان داری

در خلوت خود شبها شام غریبان داری

از تربت تو عیسی، اکسیر شفا دارد

موسای کلیم اینجا، دستی به دعا دارد

شهادت امام هشتم تسلیت باد

کیم من بنده ی دربار سلطان ِ خراسانم

تعجب نیست در این بندگی خوانند سلطانم

نهادم از سعادت دست در دامن مولایی

که تاج سلطنت در کوی او ریزد زدامانم

ندارم باک از محشر، ندارم باک از میزان

بر آه آهِ من جگر سخت خاره سوخت

بر وای وای من دل سنگ ستاره سوخت

همچمون کبوتران ز عطش بال می زنم

لب تشنه ام ،دلم ،جگر پاره پاره سوخت

نم نم کنار حجره در بسته میرسید

کم کم به قتلگاه خودش خسته میرسید

مانند شخص مار گزیده به پیچ و تاب

فریاد یا جواد چه پیوسته میرسید

کعبه ی اهل ولاست صحن و سرای رضا

شهر خراسان بُوَد کرب و بلای رضا

در صف محشر خدا مشتری اشک اوست

هر که در اینجا کند گریه برای رضا

شهادت امام رضا (ع) تسلیت باد

از این مصیبت هر دلی پر شرر شد

که ثامن الائمه پاره جگر شد

فاطمه گریان این غم عظمی

واویلا واویلا آه و واویلا